کد خبر : 22472
تاریخ انتشار : چهار شنبه 31 دسامبر 2014 - 15:25

مخدر جدیدی به نام وایبر

مخدر جدیدی به نام وایبر

یادداشت محمد عباسی / مخدر جدیدی به نام وایبر

images

در جوی آب نمی افتند، تن شان وقت خماری درد نمی گیرد، چرت نمی زنند، به سین هم شین نمی گویند اما معتادند. اگر یک پای بساط شان لنگ بزند مثلا تبلت یا گوشی تلفن همراه شان دم دست نباشد یا اینترنت وای فای شان به راه نباشد، کلافه و بی تاب می شوند و حس می کنند زندگی شان، سخت، دردناک و خسته کننده است چون آنها وابستگی شدید به نرم افزارهای ارتباطی در فضای مجازی دارند.

جنس مصرفی شان غیرقانونی نیست یا وایبر است یا لاین.وی چت، تانگو یا هر نرم افزار دیگری که اگر اتصال به اینترنت برقرار باشد می تواند آنها را به بقیه آدم های دنیا وصل کند تا با هم گپ بزنند و عکس و موسیقی به اشتراک بگذارند. شاید تصور کنید این شیوه های مدرن معاشرت تهدیدی برای عشق شما به حساب نمی آیند اما ما معتقدیم به همان اندازه که زندگی خانوادگی معتادهای به موادمخدر در خطر است زندگی مشترک معتادهای به نرم افزارهای ارتباطی هم هرلحظه در خطر فروپاشی است.

 

پیغام نمی رسد، خمار می شود

کاربران نرم افزارهای ارتباطی جزو گروه بزرگ معتادان به اینترنت محسوب می شوند چون برای استفاده از این نرم افزارها نیاز دارند به فضای مجازی متصل شوند. روانپزشکان اکنون اعتیاد به اینترنت و به تبع آن نرم افزارهای ارتباطی اش را در جدیدترین راهنمای تشخیصی آماری اختلالات روانی (DSM) گنجانده اند که یعنی رسما این نوع اعتیاد را جزئی از اختلالات روانی به حساب آورده اند و به همکاران شان در سراسر دنیا خبر داده اند اگر وابستگی کسی به فضای مجازی به حدی برسد که خودش و دیگران را رنج بدهد و نتواند به وظایفش در سطح خانواده و جوامع بزرگ تر عمل کند، یعنی معتادی است با ویژگی هایی تقریبا شبیه معتادان به مواد مخدر.

لازم نیست حتما اعداد بزرگ و عجیب تحویل تان دهیم تا باور کنید تعداد معتادهای وایبر، وی چت، لاین و تانگو چقدر زیاد شده ، فقط کافی است به محیط اطراف تان نگاهی بیندازید، آن وقت می فهمید بیشتر مردم به نمایشگر تلفن همراه یا تبلت شان زل زده اند و با انگشت اشاره روی صفحات تایپ می کنند یا پست های رد و بدل شده بین هم گروهی های شان را می خوانند و بی خیال محیط اطراف می خندند، اخم می کنند یا زیر لب با خودشان حرف می زنند.

 ۲۱۱

ما منهای هم

در یک زندگی مشترک موفق، هر دو طرف باید بخشی از ساعات طول روز را در کنار یکدیگر بگذرانند. پیش تر توضیح دادیم که از دیدگاه روانشناسی اعتیاد به استفاده از نرم افزارهای ارتباطی شبیه اعتیاد به مواد مخدر است و جالب اینکه ویژگی های روانی معتادان دراین دو هم با یکدیگر وجوه تشابه زیادی دارد.

به این ترتیب همانطور که هیچ معتادی به دوز مشخصی از مواد مخدر وابسته نمی ماند و در طول دوره اعتیاد، مواد مخدر مصرفی اش را افزایش می دهد، معتادهای به نرم افزارهای ارتباطی هم با گذشت زمان، میزان حضورشان در فضای مجازی را بیشتر و بیشتر می کنند.

هرچه آنها زمان بیشتری را به حضور در فضای مجازی اختصاص بدهند وقت کمتری برای ارتباط با شریک زندگی و خاطره ساختن در کنار او دارند. یادتان باشد هر چه زمان کمتری را با هم بگذرانید، هر چه خاطرات مشترک تان کمتر باشد، هر چه وقت کمتری را صرف شناخت یکدیگر کنید، هر چه کمتر برای بررسی و حل چالش های زندگی وقت اختصاص دهید؛ بنیان زندگی مشترک تان، سست تر و احتمال از هم گسستن آن بیشتر می شود و خداحافظ گفتن تان به یکدیگر، آسان تر.

 

ایرانی ها به موبایل شان معتادند؟

نمی توان از نتیجه جامعی که حاصل پژوهش های داخلی در مورد آمار اعتیاد به تکنولوژی باشد با خبر شد، اما گفته می شود که ایران اکنون ۲۸ تا ۳۵ میلیون کاربر اینترنت دارد و گرچه تقریبا همه این کاربران یکی از انواع نرم افزارهای ارتباطی را نیز استفاده می کنند اما هنوز پژوهش علمی وجود ندارد که نشان دهد چه تعداد از آنها معتاد به این مظاهر تکنولوژی هستند.

شما را نادیده می گیرد

نرم افزارهای ارتباطی شما را تنبل می کنند چون لازمه کار کردن با آنها کم تحرکی و گوشه ای لم دادن است. کم تحرکی یعنی نداشتن تناسب اندام، بی تناسبی هم به معنی از دست دادن جذابیت است و از دست دادن جذابیت تان هم مترادف است با افزایش خطر لغزش طرف مقابل تان.

به هر حال هرقدر هم از اهداف والای انسانی در ازدواج دم بزنید، همه می دانیم بخشی از عشق در زندگی مشترک مربوط به رابطه زناشویی است و برای داشتن یک رابطه زناشویی رضایت بخش، دو طرف باید جذابیت های شان را برای هم حفظ کنند.

 

همسرتان را ترک دهید

مهمترین اصل در ترک اعتیاد به نرم افزارهای ارتباطی، کم کردن ساعت های آنلاین بودن است. پیشنهادهای ما گرچه ساده اند اما شک نکنید که به کار بردن آنها، اعتیادتان به همیشه آنلاین بودن و چت بازی با نرم افزارهای ارتباطی را درمان می کند:

۱٫ زمان هایی که وسایل ارتباطی تان را در طول شبانه روز چک می کنید و پیام ها را می خوانید یا گپ می زنید، در دفتری یادداشت کنید حتی اگر بسیار کوتاه باشد. سرجمع این دقایق به شما نشان می دهد چه وقت زیادی را صرف چک کردن صفحات گوناگون کرده اید. سعی کنید این دوره های زمانی طولانی را هر روز دستکم چند دقیقه کم کنید.

۲٫ تفریح های خارج از خانه در کنار همسرتان را زیاد کنید. قرار نیست این تفریح ها گران باشند؛ حتی اگر نمی خواهید به کنسرت یا تئاتر یا سینما بروید، همین که به پارک سری بزنید کافی است. وقتی به تفریح می روید، اینترنت وسایل تان را قطع کنید و به خودتان قول بدهید حتی نیم نگاهی به صفحه نمایشگر تبلت یا تلفن همراه تان نیندازید.

۳٫ با دستگاه های ارتباطی مثل تلفن همراه و تبلت در محل های پر رفت وآمد و شلوغ خانه کار کنید و از رفتن به گوشه های دنج خانه برای بررسی پیام های تان بپرهیزید چون هرچه مکانی که در آن پیام می خوانید و چت می کنید، امن تر باشد، زمان بیشتری به این نوع فعالیت ها اختصاص می دهید.

ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 2 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 2
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

ر-ی چهار شنبه , 31 دسامبر 2014 - 18:20

باسلام:آری برادراین هم اعتیاد است،یک اعتیادمضرکه ساعتها وقت جوانها را میگیرد.سازمانهای اب،برق وگاز مشترکین خودرا همیشه نسبت به صرفه جوئی توصیه میکنندولی برعکس سازمانهای مخابراتی مردم را به این اعتیاد
بطوردائم تشویق مینمایند.مثل ۲۴ساعت مجانی صحبت کنید،یادرفصل زمستان هرروزباهزارتومان یکساعت صحبت کنید.
گفتنی است که درکشورهای غربی مبوسط زمان هرمکالمه تلفنی ۱/۲دقیقه یعنی ۷۲ ثانیه میباشد،درکشورماچه قدر؟

[…] مخدر جدیدی به نام وایبر […]